2 - 8 . إعراض مرتبهء دوّم امر به معروف و نهى از منكر اين است كه از شخص معصيت‌كار رو برگردانند ، با چهرهء ناراحت با او ملاقات كنند ، از او إعراض نمايند يا معاشرت با او ترك كنند ، در صورتى كه معلوم شود كه اين كارها براى ترك معصيت گناهكار است . در اين مرتبه با شخص معصيت‌كار بايد طورى عمل شود كه بفهمد براى ارتكاب او به معصيت ، با او اين نحو عمل شده است . اين روش در صورتى صحيح است كه كار شخص اثرگذار باشد و اثر آن تنبيه شخص گناهكار باشد ، در غير اين صورت ، اگر انجام دادن اين كارها ، جنبهء تشويقى داشته باشد و گناهكار را در عمل خود گستاخ‌تر كند ، در چنين مواردى اين كار صحيح نيست . 3 - 8 . تذكّر لسانى مرتبهء سوّم از امر به معروف و نهى از منكر ، امرونهى با زبان و پند و ارشاد است . امرونهى به زبان است كه واجب است اهل معصيت را نهى كنند و تارك واجب را به آوردن واجب امر كنند . ممكن است شخص كار منكر انجام دهد و اين ناشى از جهل و نادانى او باشد يا بر اثر تبليغات تحت تأثير عوامل محيطى قرار گرفته باشد ، چنين شخصى نياز به راهنما و معلّم دارد . كسىكه با مهربانى با او صحبت كند و او را از معايب و مفاسد عمل زشتش آگاه كند ، احتمال دارد با گفتار نرم و با منطقى روشنگر آن عمل منكر را ترك كند . اگر شخصى به گفتار نرم توجه نكرده و اين‌گونه در او تأثير نكرد ، مىتوان با تشديد در گفتار و تهديد ، او را از كار زشت باز داشت .